arrow_rightarrow_righticon_excelicon_pficon_ppticon_wordmagnifier

Programma 2022

donderdag 10 mrt

09:30

Inlog livestream en welkom

10:00

Opening dagvoorzitter

Thomas Eggen, AIOS orthopedie, Sint Maartenskliniek, Nijmegen

10:05

LVO en Nieuws

Nicole Dreessen, voorzitter LVO

10:20

Het toezichtsperspectief van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd

Henriete van Breda-Voorneveld, Inspecteur, Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

Biografie
In 1990 ben ik gestart met de opleiding tot operatie assistente. Ik 2007 kreeg de kans om kwaliteitsmentor te worden op het operatiecentrum en ging de opleiding tot kwaliteitsfunctionaris volgen. In 2010 werd ik unithoofd chirurgie waarvoor ik verschillende cursussen/opleidingen heb gevolgd.  In 2013 ben ik als coördinator calamiteiten en secretaris centrale VIM gaan werken op de afdeling kwaliteit en veiligheid. In 2018 heb ik de overstap gemaakt naar de inspectie. Bij de inspectie werk ik bij het team medisch specialistische zorg.

Samenvatting presentatie
Ik neem jullie mee in het werk van de inspectie. Wat houdt het “toezicht op de ziekenhuizen in”.   In deze presentatie neem ik jullie mee in wat is nu een calamiteit en hoe kun je die als operatieassistent herkennen? De wet klachten en geschillen in de zorg (WKKgz) zegt dat elke calamiteit onverwijld aan de inspectie gemeld moet worden. Aan wat voor gebeurtenissen moet je dan denken?  Welke rol spelen  wettelijke kaders en richtlijnen, protocollen in jullie dagelijks werk?  Ook neem ik jullie mee in de veranderingen in de TOP richtlijn, bij jullie bekent door de Time Out en de verschillende stopmomenten.

Henriete van Breda-Voorneveld

Plastische Chirurgie

10:45

Autologe borstreconstructie middels vettransplantatie (AFT)

Drs. Jamilla Wederfoort, arts onderzoeker plastische chirurgie, Maastricht UMC+

Biografie
Jamilla Wederfoort is geboren te Willemstad, Curaçao (1993). Op haar 18e is zij verhuisd naar Leuven, België om geneeskunde te sturen. Tijdens haar stages bemerkte zij al snel dat zij de heelkundige kant op wilde, specifiek was zij gefascineerd door de oncologische reconstructieve chirurgie. In 2018 studeerde zij af als basis arts en na haar studies aan de KU Leuven heeft zij eerst klinische ervaring opgedaan als arts-assistent cardio-thoracale chirurgie in het Antonius ziekenhuis te Nieuwegein en in het VieCuri Medisch Centrum te Venlo. In 2020 mocht zij de prachtige taak als arts-onderzoeker en coördinator van de BREAST- studies bij de afdeling plastische, reconstructieve en hand chirurgie in het Maastricht Universitair Medisch Centrum+ vervullen. Sindsdien heeft zij zich mogen verdiepen in de verschillende mooie effecten van autologe vettransplantatie als borstreconstructie techniek. Na het behalen van haar doctoraat hoopt zij zich verder te kunnen specialiseren tot plastisch en reconstructief chirurg.

Samenvatting
Momenteel kunnen vrouwen die een borstamputatie hebben ondergaan omwille van borstkanker en een reconstructie wensen grofweg tussen twee reconstructie- opties kiezen; implantaten of autologe reconstructies zoals de DIEP- lap. Sommige vrouwen komen omwille van bijvoorbeeld comorbiditeiten of te weinig donorsite niet in aanmerking voor deze opties. Een ideale derde mogelijkheid is een autologe reconstructie die weinig invasief is (geen grote donorsites). Autologe vettransplantatie (AFT) werd al vanaf de jaren ’80 toegepast en dit zou een goede tussenoptie kunnen zijn. Recente ontwikkelingen hebben ertoe geleid dat AFT ook gebruikt kan worden om volledige borsten te reconstrueren. Verschillende studies hebben laten zien dat AFT een effectieve borstreconstructie methode is die de kwaliteit van leven van vrouwen die een borstamputatie hebben ondergaan significant kan verbeteren. Echter, deze studies missen een controle groep. De BREAST- trial is de eerste gerandomiseerde studie die de effectiviteit en veiligheid heeft onderzocht, door AFT te vergelijken met borsten die gereconstrueerd zijn met implantaten. Resultaten van deze studie tonen dat in vergelijking met implantaten, AFT succesvol is en leidt tot een betere kwaliteit van leven. Naast het aantonen van de effectiviteit van deze nieuwe borstreconstructie methode, is het belangrijk om deze techniek steeds verder te blijven verbeteren. Een voorbeeld van zo een recente ontwikkeling is het gebruik van het BRAVA/EVE apparaat die de borst voorbereidt op lipofilling. Een andere recente ontwikkeling voor AFT is het gebruik van de lipografter als lipofilling methode waarbij er een gesloten systeem gebruikt wordt om zowel het vet te verzamelen (liposuctie) als terug te plaatsen in de borst (lipofilling).

21-Wederfoort-Jamilla

11:05

Dubbele handtransplantatie

Prof. dr. Dietmar Ulrich, hoogleraar voor plastische en esthetische chirurgie, Radboudumc

Biografie
Prof. dr. Dietmar Ulrich (1971) is hoogleraar Plastische Chirurgie bij het Radboudumc en hoofd van de afdeling Plastische en Reconstructieve Chirurgie.
Prof. Ulrich studeerde geneeskunde aan de Christian-Albrechts-Universiteit van Kiel (Duitsland) met buitenlandse stages in Zwitserland. Hij is opgeleid tot plastisch chirurg en handchirurg in Aken en Regensburg (Duitsland). In 2004 promoveerde hij op experimentele en klinische studies naar wondgenezing en littekentherapie.
Na zijn opleiding heeft hij als fellow gewerkt op de afdeling Reconstructieve Chirurgie van het Memorial Sloan-Kettering Cancer Center in New York (Verenigde Staten) met als focus microchirurgische reconstructies na tumoroperaties en bij het Manhattan Eye, Ear & Throat Hospital in New York met een focus op esthetische chirurgie.
Tussen 2005 en 2009 was hij plaatsvervangend afdelingshoofd en hoogleraar van de universitaire afdeling Plastische Chirurgie van de RWTH Aken. Vanaf 2009 tot 2012 was hij verbonden aan de afdeling plastische chirurgie van het Erasmus MC te Rotterdam en verantwoordelijk voor de reconstructieve chirurgie. Sinds 2012 is hij in Nijmegen werkzaam als afdelingshoofd en hoogleraar van de afdeling Plastische Chirurgie van het Radboud Universitair Medisch Centrum. Prof. Ulrich is gespecialiseerd in complexe microchirurgische reconstructies en hij was een van de hoofdchirurgen bij de eerste Nederlandse dubbele handtransplantatie in 2019.
Prof. Ulrich is voorzitter van het Euregionaal Forum Grensoverschrijdende Gezondheidszorg. Doel van dit forum is voor patiënten in de Euregio Rijn-Waal in een grensoverschrijdend perspectief een eenvoudige en onbelemmerde toegang te verschaffen tot medische zorg in het buurland.
Prof. Ulrich is auteur van talrijke wetenschappelijke en klinische publicaties, recensent van internationale tijdschriften en heeft verschillende nationale en internationale onderscheidingen ontvangen voor zijn klinische en onderzoeksactiviteiten op het gebied van plastische chirurgie, waaronder de Fellowship van de European Association of Plastic Surgeons (EURAPS) en de American Association of Plastic Surgeons (AAPS) en de Young Plastisch Chirurg Scholarship van EURAPS. Voor zijn ideeën en handelen op het gebied van hoogkwalitatieve en innovatieve patiëntenzorg is hij sinds 2015 door de raad van bestuur van het Radboudumc benoemd tot Principal Clinician.

Dietmar2021_4381

11:25

Microchirurgie ontwikkeling in de plastische chirurgie

Dr. Dalibor Vasilic, plastisch chirug, Erasmus MC

11:45

Sprekerspanel sprekers Plastische Chirurgie sessie

12:00

Lunch

Urologie/ Gynaecologie

12:30

Box trainer laparoscopie en robot chirurgie - combinatie van Uroloog en OK assistent

Masie Rahimi, PhD-student bij de heelkunde in het Amsterdam UMC

Biografie
Ik ben Masie Rahimi arts promovendus bij de Heelkunde in het Amsterdam UMC. Mijn promotieonderzoek betreft training binnen de Minimaal Invasieve Chirurgie. Op het moment is er veel sprake van “on the job” training op patiënten in het ziekenhuis. Dit heeft gevolgen voor patiëntveiligheid, er is een tekort aan tijd en je bent afhankelijk van faciliteiten. Het doel van mijn PhD is om efficiënte en gepersonaliseerde training te ontwikkelen en te implementeren voor Minimaal Invasieve Chirurgie.

Samenvatting
Tegenwoordig bestaan er veel mogelijkheden voor training binnen de Minimaal Invasieve Chirurgie. Zowel de laparoscopie als de robot chirurgie hebben de afgelopen decennia een grote groei doorgemaakt. De robot chirurgie wordt nu voor meerdere ingrepen en in steeds meer specialismen ingezet. Echter, verreist dit ook goede en toetsbare training.

Veel gebruikte trainingsmethoden bestaan uit VR-training, e-Learning of training op dieren. Hierbij is het van belang om objectieve feedback te ontvangen om zo efficiënter te trainen. Met objectieve resultaten is het ook mogelijk om een duidelijk einddoel te creëren die de cursisten moeten behalen.

Op het moment wordt vanuit het Amsterdam UMC en Amsterdam Skills Centre trainingen gegeven met de Lapron box trainer. De Lapron heeft een objectieve sensor (ForceSense) die feedback geeft betreffende de krachten op het weefsel, afstanden die met de instrumenten worden afgelegd en de tijd die nodig is om een taak te voltooien. Deze trainingen worden gegeven aan AIOS chirurgie, urologie, gynaecologie en de vooropleidingen orthopedie, plastische chirurgie.

Echter, ook voor operatieassistenten in het Antoni van Leeuwenhoek en in het Amsterdam UMC. Tijdens de robotchirurgie is de hulp van operatieassistenten essentieel. Bij onder andere urologische ingrepen assisteren operatieassistenten ook scopisch met instrumenten. Ook hierbij is het van belang om eerst getraind te hebben in een veilige omgeving. In het begin van de leercurve worden de meeste fouten gemaakt, dit wordt nu overbrugd met de box trainer. De operatieassistenten moeten vooraf gestelde eindwaarden behalen om het niveau van een expert te behalen.

De box training toont enorme groei in vaardigheden en een groot percentage behaalt de doelstellingen. Nog belangrijker, de operatieassistenten maar ook de urologen merken een groot verschil op de operatiekamer. Er is meer zelfvertrouwen in het instrumenteren, bewegingen zijn vloeiend en efficiënt en er is een verbetering van hand oog coördinatie.

22-Rahimi-Masie

12:50

Therapeutische hysteroscopie: onderwaterchirurgie bij uitstek

Dr. Dries Twijnstra, Gynaecoloog, LUMC

Biografie
Dries Twijnstra (1981) is gynaecoloog met aandacht voor minimaal invasieve chirurgie. Hij studeerde Geneeskunde aan de Universiteit van Leiden. Hij promoveerde op de leercurve en veilige implmementatie van de laparoscopische hysterectomie middels een aantal nationale studies.

Tijdens zijn opleiding differentieerde hij zich in de minimaal invasieve gynaecologische chirurgie (Sint Lucas Andreas Ziekenhuis) en endometriose (Endometriose in Balans, Den Haag). Na een korte periode werkzaam te zijn geweest als staflid in het Vu Medisch Centrum te Amsterdam (team genderchirurgie en benigne gynaecologie) is hij sinds 2016 verbonden als gynaecoloog aan het LUMC. Hier verbindt hij zijn fascinatie voor minimaal invasieve operatietechnieken met het overbrengen van deze kennis en kunde. Hij opereert met de daVinci Xi voor uterus myomatosus en saneringsingrepen bij diepe endometriose, leidt nieuwe collega’s op met deze variatie op de laparoscopie en is als blokcoordinator van het eerste jaars Bachelorvak voor Klinische Technologie een aanjager van versnelling van de symbiose tussen ingenieur en dokter. Als postdoc onderzoeker heeft Dries Twijnstra verschillende promovendi begeleid in hun onderzoek naar veilige implementatie van technieken, endometriose en verbetering van de laparoscopische patiëntenzorg. Op de operatiekamer en polikliniek leidt hij wekelijks jonge dokters op met de vele toepassingen van de hysteroscoop, bij uitstek een voorbeeld van minimaal invasieve chirurgie. Hij is momenteel sectiehoofd van de afdelingen benigne gynaecologie, psychosomatiek en voortplantingsgeneeskunde van het Leids Universitair Medisch Centrum.

Samenvatting
In ‘Therapeutische Hysteroscopie: onderwaterchirurgie bij uitstek’ wordt in vogelvlucht de ontwikkeling van de techniek, de verschuiving van operatiekamer naar polikliniek, nieuwe toepassingen, limitaties, risico’s en duurzame overwegingen besproken. Voorbeelden van placentarestverwijderingen, myoomresecties en adhaesiechirurgie worden besproken. Zowel voor hen die niet (veel) hysteroscopie in hun dagelijkse praktijk bezigen, als ervaren collega’s zullen hands-on voorbeelden, voorzien van video’s een goed overzicht geven van deze voor patienten vaak zeer waardevolle ingrepen.

25-Twijnstra-Dries

13:10

Chirurgie bij ovarium carcinoom

Dr. Afra Zaal, Gynaecoloog, AvL, Amsterdam

Biografie
Dr. Afra Zaal studeerde geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Na een wetenschapsstage in de Verenigde Staten en tropen coschap in Tanzania begon zij in 2012 aan haar opleiding tot gynaecoloog in het UMC Utrecht. Tijdens haar opleiding heeft zij gewerkt in het Tweesteden Ziekenhuis Tilburg, Wilhelmina Kinderziekenhuis Utrecht, Meander Medisch Centrum Amersfoort en het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis Amsterdam. In 2014 promoveerde zij op het proefschrift getiteld ´Cervical cancer, quality issues in early detection and prognostic markers´. In januari 2019 werd zij ingeschreven als gynaecoloog en daarna heeft zij het fellowship gynaecologische oncologie volbracht in het LUMC Leiden. Sinds maart dit jaar werkt zij als gynaecoloog oncoloog in het AVL en bij Bergman Clinics Amsterdam. Zij is actief en binnen de beroepsvereniging op het gebied van diagnostiek en behandeling van voorstadia van baarmoederhalskanker en neemt deel aan richtlijn ontwikkeling. Daarnaast is zij betrokken bij internationaal onderzoek naar de poortwachtklierprocedure bij baarmoederhalskanker.

Samenvatting
In deze presentatie gaan we dieper in op het ovariumcarcinoom, wat het precies is, hoe vaak het voorkomt, welke diagnostiek we vooraf doen en wat de behandeling inhoudt.
Daarna wordt in detail besproken welke operaties er mogelijk zijn. Dat loopt uiteen van een diagnostische laparoscopie met afnemen van biopten en beoordelen of een operatie mogelijk is, tot aan een debulking met HIPEC. Ook gaan we dieper in op de proeflaparotomie en hoe dat in z’n werk gaat met een vriescoupe. Dat is een veel voorkomende ingreep waarbij het ovariumcarcinoom pas tijdens de operatie wordt ‘’ontmaskerd’’.

29-Zaal-Afra

13:30

Sprekerspanel sprekers Urologie / Gynaecologie sessie

Orthopedie / Trauma

13:45

De evolutie van de schouder prothese en de toekomst van robot chirurgie

Drs. Maarten van der List, orthopedisch schouder chirurg/medisch adviseur, Bergman Clinics

Biografie
M.P.J. van der List
Opgeleid in Maastricht. Orthopedisch chirurg in 1993;
14 jaar gewerkt in Meander Medisch Centrum voorheen Lichtenberg;
Vanaf  2003 alleen nog schouder pathologie.
In 2008 gestart in Bergman Bilthoven en daarna mede Bergman bewegen opgezet.
12 jaar medisch directeur Bewegings zorg , verantwoordelijk voor medisch beleid en de kwaliteit  van de zorg. De fusie met Medinova mede mogelijk gemaakt. Sinds een jaar medisch adviseur Bergman.
Senior consultant Arthrex, bij trainen van Nederlandse en buitenlandse Orthopedisch chirurgen
Huisarts Opleider in tweede jaar Universiteit Utrecht.
In 1994 mijn eerste anatomische schouder prothese geplaatst en
In 1997 mijn eerste  reversed schouder prothese.
Gewerkt met Tornier, Johson johnson, Arthrex en nu weer Wright.
Alle complicaties mee mogen maken.

Samenvatting
In begin van de jaren 1990 werden de eerste schouder prothese geplaatst.Eerst alleen een kop met een lange steel er vast aan vast. Modulair.

Het plaatsen van een kom was sporadisch. Het is dieper in de wond, lastiger te zien en je komt er moeilijk bij. In die tijd was het instrumentarium ook simpel. De preoperatieve screening was nog spaarzaam. De ct en mri waren eigenlijk nauwelijks voor handen.De functie na de operatie was ook matig. Er was ook maar weinig  animo om een schouder prothese te plaatsen. De grootste inventie was de om de kop met allerlei maten en standen passend te zetten op de steel. Dat heette de anatomisch schouder prothese.

Het wel of niet plaatsen van een komprothese veranderde in de jaren. Voor 1994 wer alleen de kop vervangen, maar dat gaf in sommige gevallen slijtage van de kom. Daarom werd over gegaan naar een totale schouder prothese, kop en kom vervangen. Daarna  volgden problemen met glenoid prothese die loslatingen vertoonden. Waardoor veel orthopeden weer overgingen naar de hemi prothese. Op dezelfde tijd werden ook nieuwe soort schouder prothese bedacht, de resurfacing en de korte steel prothese. Deze hadden ook weer een aantal nadelen.

De  laatste jaren kennen we ook probemen van de anatomie van de kom;  Onderontwikkeling bij geboorte of verkregen in het leven. Dysplasie -retroversie. Nu gaan we  gaan de kom ook anatomisch plaatsen. Om die kom goed te plaatsen moet je ook speciale technieken gebruiken. Bijvoorbeeld  met behulp van 3#D planning met vooraf een ct scan.

Samenvattend huidige operatie voor slijtage; Totale schouder prothese, ongecementeerde korte steel  met  gecementeerde kom, Pegs of keeled. Hemi in uitzondering met korte steel soms met aparte soort kop. De reversed schouder prothese heeft een hele ander aanloop gehad en is pas veel later populair geworden. Het is een niet anatomische oplossing. De kop wordt een kom en kom wordt een kop. Het werkings mechanisme is eigenlijk dat je op een andere manier van de spier functie gebruik maakt. Meestal gebruikt  bij patienten met ernstige letsel van de pezen die niet meer te repareren zijn of na een ernstige fractuur van de kop. De kom heeft een base plaat en wordt vastgezet met 2-4 schroeven met een peg. Dat is zeer lastig om dat in de diepte van de wond te doen, zonder begeleiding van doorlichting of andere hulpmiddelen. Dat geldt nog sterker bij veranderingen van de anatomie van het glenoid. Om dat te veiliger te doen zijn er allerlei methodes bedacht. Er wordt altijd pre operatief een ct scan te maken. A er wordt er met 3d print  een mal gemaakt die per operatief geplaatst wordt om te zorgen dat en goed gefreesd wordt om base plate te plaatsen en zo ook de schroeven. b dat olv van reality time via een scherm je als dokter begeleidt wordt bij het plaatsen van base plate en de schroeven.

Het probleem op dit moment is, dat het meer werk is, duurder is en het nog niet aangetoond is, dat het beter is. Bij onervaren dokters ? Hoeveel doe je er per jaar ? In de toekomst gaat het bij heupen-, knie- , schouder- en elleboog operatie waarbij het gewricht vervangen wordt  de hulp van

14:05

Voorkomen is beter... Fietsen en de helm

Dr. Jeroen Poos, traumachirurg, Leeuwarden

Biografie
H.P.A.M. (Jeroen) Poos is sinds 2017 werkzaam als Traumachirurg en Chirurg bij kinderen in het Medisch Centrum Leeuwarden. Sinds 2021 is hij tevens fellow Longchirurgie.
Sinds 2014 houdt hij zich bezig met onderzoek naar fietsongevallen bij elektrische fietsers. Sinds vorig jaar is hij aangesloten bij de recent opgerichte Medische Denktank: Artsen voor Veilig Fietsen. Deze groep artsen vraagt aandacht voor fietsveiligheid.

Samenvatting
Nederland het nummer 1 fietsland in de werveld. Fietsen is goed voor het milieu en past in een gezonde leeftijd. Mede door de introductie van de elektrische fiets (e-bike) blijven ouderen fietsen en laten forensen de auto staan. Een fietser is echter een ook kwetsbare deelnemer in het verkeer. Helaas is het aantal fietsdoden in het verkeer al jaren niet gedaald. Per jaar overlijden meer dan 200 fietsers in het verkeer. Tevens bezoeken ongeveer 70.000 fietsers de Spoedeisende hulp na een ongeval.

In 2021 hebben een aantal artsen zich vereningd in een Medische Denktank: Artsen voor Veilig fietsen. In 2022 hebben zij het initiatief genomen om de eerste Dag van de Fietshelm in Nederland te organiseren. Graag vertel ik u meer over fiets ongevallen en helmgebruik.

31-Poos-Jeroen

14:25

Minimaal invasieve lumbale spondylodese met Robot navigatie: indicatie-operatie-outcome

Dr. Marc Schröder, neurochirurg, Bergman Clinics

Biografie
In maart 1991 behaalde dokter Marc Schröder zijn artsexamen aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Van 1991 tot 1994 verrichtte hij promotieonderzoek  op de afdeling neurochirurgie  van  the Medical College of Virginia in de Verenigde Staten. Dr. Schröder is gepromoveerd aan het VUMC te Amsterdam  op het onderwerp: Early Ischemia after Severe Head Injury in Humans. Van 1995 tot 2001 volgde hij de opleiding tot neurochirurg aan het VUMC en het AMC in Amsterdam.

Vanaf 2001 staat dokter Schröder geregistreerd als neurochirurg. Hij was van 1 oktober 2001 tot maart 2003 als Chef de Clinique op de afdeling neurochirurgie in het Westeinde Ziekenhuis in Den Haag. Na deze periode was hij van maart 2003 tot oktober 2010 Staflid van de vakgroep neurochirurgie in het Slotervaart Ziekenhuis in Amsterdam. Sinds 1 november 2010 is dokter Schröder als neurochirurg en wervelkolomspecialist werkzaam bij

Bergman Clinics | Bewegingszorg in Naarden.
Dr. Schröder heeft zich volledig toegelegd op de minimaal- invasieve wervelkolomchirurgie met als aandachtsgebieden:
Micro Tube Discectomie (MTD) voor lage rughernia’s
Nekhernia’s
Benige decompressies van wervelkanaalvernauwingen
Het vastzetten van wervels met gebruik van het minimaal-invasieve Sextant systeem en robotnavigatie
Van de hand van dokter Schröder zijn meerdere wetenschappelijke publicaties en boekhoofdstukken verschenen.

Dr. Schröder is lid van de Nederlandse Vereniging voor Neurochirurgen, van de Nederlandse Studieclub voor Neurochirurgie en van The Dutch Spine Society. Tevens was hij voorzitter van de Lustrumcommissie in het kader van het 12e lustrum van de Nederlandse Vereniging voor Neurochirurgie (28 september 2013).

https://rugcentrum.info/

marc-schroder-witte-jas klein

14:45

Sprekerspanel sprekers Orthopedie / Trauma sessie

15:00

Koffiepauze

Ontwikkelingen op de OK

15:15

Digitale Botbank Allograft Planning

Dr. Bart Kaptein, Biomechanical Engineer, LUMC

Biografie
Na afronding van een promotie aan de Technische Universiteit Delft werkt Bart Kaptein bij de afdeling Orthopaedie van het Leids Universitair Medisch Centrum als senior onderzoeker.
Zijn onderzoek heeft o.a. te maken met nauwkeurige metingen aan endo-protheses om deze te evalueren.
Meer recent werkt hij ook aan het plannen van complexe operaties binnen de Orthopaedie waarbij gebruik gemaakt wordt van 3D geprinte patient specifieke zaagmallen.
Hij is coordinator van het onderwijsblok “Computer Aided Reconstructive Surgery” van de master opleiding Technical Medicine en een van de oprichters van het 3D-Lab+ in het LUMC.

Samenvatting 

Inleiding
Na resectie van een bot-tumor wordt het ossale defect gereconstrueerd met behulp van een allograft van de botbank (een donor bot). Optimaal allograft-bot contact is belangrijk voor succesvolle bot-ingroei. Tot nu toe worden allografts voornamelijk geselecteerd op lengte en diameter. Voor optimale planning en uitvoering van complexere reconstructies is echter een nauwkeurigere 3D-analyse van het defect en de mogelijke allograft reconstructie nodig. Hiervoor is, in samenwerking met ETB-BISLIFE, een digitale botbank opgezet met 3D-modellen van allografts om de selectie, planning en uitvoering van reconstructies te optimaliseren.

Methode
CT-scans van alle structurele allografts (ETB-BISLIFE) werden gemaakt in het LUMC. De allografts werden automatisch uit de CT-scans gereconstrueerd tot een 3D model. Het resectieplan op basis van CT-scans van de patiënt werd gebruikt om automatisch een preselectie van goed passende allografts te maken. Hiervoor werden de contouren van de resectievlakken geregistreerd met de allograft modellen. De chirurg controleerde de optimale allograft selectie en planning. Software is in eigen beheer ontwikkeld.

Resultaten
In 2020 zijn, in vijf sessies van 30 minuten, 66 bevroren allografts gescand. Inmiddels wordt de digitale botbank toegepast voor selectie en planning van verschillende inlay allografts. Het 3D allograft model wordt tevens gebruikt om een allograft-specifieke zaagmal te ontwerpen. Deze wordt intra-operatief gebruikt voor allograft preparatie in combinatie met een patiënt-specifieke zaagmal voor tumor resectie. Tijdens de operatie wordt de plaatsing van de patient-specifieke zaagmal gecontrolleerd door middel van intra-operatieve navigatie.

Conclusie
3D-registratie van structurele allografts in een digitale botbank heeft de potentie om zowel de planning (inclusief allograft selectie) als de uitvoering van complexere reconstructies met donorbot te verbeteren. De eerste casussen verliepen veelbelovend, maar meer klinische ervaring is nodig om de toegevoegde waarde in de dagelijkse praktijk aan te tonen.

30-Kaptein-Bart

15:35

Foetale operaties bij Spina Bifida

Dr. Jochem Spoor, neurochirurg, Erasmus MC

Biografie
Van 2011 tot 2016 volgde ik mijn opleiding tot neurochirurg in het Erasmus MC en Het Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg. Hierna volgde mijn specialisatie tot Kinderneurochirurg in het Great Ormondstreet Hospital for sick kids in Londen. Mijn onderzoek richt zich op neuro-oncologie en aanlegstoornissen van de wervelkolom waaronder spina bifida (open rug).

Samenvatting
Mijn presentatie gaat over spina bifida ( open rug), de impact ervan en de behandeling met daarbij de focus op pre-natale behandeling en de effecten van deze behandeling op de prognose van mensen met een open rug.

32-Spoor-Jochem

15:55

Sprekerspanel sprekers Ontwikkelingen op de OK

16:10

Taking off the Mask and Shaping your Personal and Professional Journey

dhr. Patrick Voight, director Strategy and Operations, Healthcare Provider - Deloitte Consulting, USA|

Samenvatting
Two years ago this month the world was dramatically disrupted and “life-as-usual” changed forever.  We have personally felt the emotional toll from working on the front line.  As individuals we have responded differently to what we were up against, some of us successful while others struggled.

It’s now time to “take off the mask”, come out from behind the pandemic and reshape our personal and professional journey through life.  It’s through curiosity and learning that we can rekindle the passion for our profession that we once had.  Curiosity is innate to who we are, but like a muscle, we must exercise this capability if we are to be strong and successful.  We must look beyond the obvious, ask questions, challenge the status-quo and continue to always learn.

Patrick Voight

16:45

Afsluiting