Dr. Jimmie Honings, KNO Arts, Radboudumc

Biografie
Dr. Jimmie Honings is KNO-arts en hoofd-halschirurg bij het Radboudumc. Hij promoveerde in 2010 op luchtpijpkanker, met onderzoek verricht in Nijmegen en aan het Massachusetts General Hospital van Harvard Medical School, en voltooide in 2014 zijn KNO-opleiding gevolgd door een tweejarig fellowship hoofd-hals chirurgie. Sinds 2016 behandelt hij dagelijks patiënten met complexe luchtweg- en hoofd-halsaandoeningen en is hij actief binnen klinische zorg, onderwijs en wetenschap. Zijn interesses omvatten luchtwegchirurgie, oncologie en reconstructieve chirurgie.

Presentatie
Subglottische stenose is een zeldzame maar klinisch relevante vernauwing van de luchtweg net onder de stembanden, die kan leiden tot progressieve dyspneu en stridor (piepemde inademing), inspanningsbeperking en aanzienlijke impact op de kwaliteit van leven. De etiologie is divers en omvat met name iatrogene schade na intubatie of tracheotomie en systemische inflammatoire aandoeningen. Bij het grootste deel van de patiënten blijft een duidelijke oorzaak echter afwezig; dit wordt aangeduid als idiopathische subglottische stenose (iSGS). Deze aandoening treft vrijwel uitsluitend vrouwen van middelbare leeftijd en wordt gekenmerkt door recidiverende vernauwing van de proximale trachea.

Tijdens deze lezing wordt ingegaan op de pathofysiologie, klinische presentatie en diagnostiek van subglottische stenose, met specifieke aandacht voor iSGS. De rol van endoscopische en open chirurgische behandelingen wordt besproken, met focus op de twee belangrijkste therapeutische strategieën.

Endoscopische dilatatie is een minimaal invasieve behandeling waarbij het stenotische segment met ballon of rigide instrumentarium wordt verwijd, al dan niet gecombineerd met aanvullende technieken. Deze benadering is snel, veilig en effectief, maar gaat gepaard met een aanzienlijke kans op recidief en herhaalde interventies.

Cricotracheale resectie is een open chirurgische procedure waarbij het aangedane tracheasegment wordt gereseceerd en een primaire anastomose wordt germaakt. Deze techniek biedt bij zorgvuldig geselecteerde patiënten de meest duurzame luchtwegverbetering, maar kent een grotere operatieve belasting en specifieke risico’s en vaak blijvende verandering van de stem.

Behandeling van patiënten met een subglottische stenose is uitdagend en vindt plaats in multidisciplinaire teams met, naast operatie-assistenten en anesthesisten onder andere de KNO-arts, longarts, thoraxchirurg, verpleegkundige, case-manager, logopedist en psycholoog.